به معلم خوب

     روزهای سخت زندگي

             سيد محمد رضا هاشمي زاده 

                                                         .............................

    جنوبي ترين شاعري

    اهل گرماي دشت

    جنوبي ترين شاعر فصل گرم كويری

    و شرجي ترين لحظۀ التهاب حضور

    تو هم نسل فردوسی پاکزاد

   هم اندیشه با حافظ و سعدی خوش کلامی

   وشاید بجا مانده از نسل صائب

نژاد نیای تو هم آريايي است

همآواز جزری ،

و لا لای مد سحرگاه بندر

و من اهل گلدسته های اذانم

 شبیه سکوت درختان کاج

تو از ناي بندي ؟ نه ، اما ؛

پناهت هم آغوشي كوه هاي انار

و من در كنار  کویر نمک

به جا مانده از نسل پاک زمین

ندیم نفس های من تشنگی

حریم نفس های تو نخل و آب

غروب تو از جنس دریا

طلوع من از نقطۀ اشتراک بیابان و آب

تو هم معنی عشق بی ادعایی

کلام تو چون واژه های نگاهت مصفا

و من گاهگاهی ترنم سرای غروبی ترین جمعۀ انتظارم

دلم را میان خیالی ترین واژه هایت کشاندم

و در انتهای دوباره

به سر منزل حرفهایم رسیدم

که تو شاعری

اهل گرمای دشت

جنوبی ترین شاعر فصل گرم کویر

و شرجی ترین لحظۀ التهاب حضور...

 کوتاه ... خیلی کوتاه

 رفتن...  بهانه می خواهد٬ 

 ماندن...  انگیزه !

 بودن ... حوصله می خواهد ٬

 شدن ... لیاقت!

 گفتن...  شوق می خواهد٬

 سکوت...  ذوق!

 نوشتن... طغیان درون می خواهد٬ 

 دیدن...  آرامش ذهن !

این جمعه هم غروب شد نیامدی

عصر آدینه نفس سال ۱۳۸۷ گرفت

دیگر توان  نداشت

که اگر هم داشت ٬ مجالی برایش نمانده بود

عصر همان آدینه

سال ۱۳۸۸ با شاد ترین شادباش ها آمد

و چند ساعت بعد یکی دیگر از آدینه ها غروب شد ٬

شب شد

مثل هزاران هزار آدینه ای که آمد و رفت ٬

دیدار به آدینه ای دیگر موکول شد

سالی را آغاز نمودیم در عصر آدینه ای انتظار آلود

برای آمدنت باز هم به انتظار آدینه ای دیگر می نشینیم

اللهم عجل فرج مولانا صاحب الزمان (عج)

اگر چه انتظارت ما را بی تاب کرده اما

تو می آیی ...